Καθημερινή Εξέταση των Γραφών Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου

 

Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου

Οπωσδήποτε δεν θα πεθάνετε.​—Γέν. 3:4.

https://drive.google.com/file/d/1dWi3WdmI0OSIDdluhRv0RKTgaBNntqIH/view?usp=sharing

Πώς νιώθετε όταν ακούτε αυτά τα ψέματα για τον Θεό;

Τι μπορείτε να κάνετε για να αφαιρεθεί η μομφή από το όνομα του Θεού;

*** w12 15/10 σ. 22-23 παρ. 3 Υπακούστε στον Θεό και Ωφεληθείτε από τις Ένορκες Υποσχέσεις Του ***
3 Ωστόσο, μετά την έναρξη της ημέρας ανάπαυσης του Θεού, συνέβη κάτι τρομερό. Ο Σατανάς, ένας αγγελικός γιος του Θεού, κατέστησε τον εαυτό του ανταγωνιστή θεό. Είπε το πρώτο ψέμα και εξαπάτησε την Εύα ώστε να παρακούσει τον Ιεχωβά. (1 Τιμ. 2:14) Η Εύα, με τη σειρά της, παρακίνησε το σύζυγό της να συμμετάσχει στο στασιασμό. (Γέν. 3:1-6) Ακόμη και σε αυτό το μελανό σημείο της ιστορίας του σύμπαντος όταν αμφισβητήθηκε η αλήθεια των λεγομένων του, ο Ιεχωβά Θεός δεν έκρινε αναγκαίο να βεβαιώσει με όρκο ότι ο σκοπός του εξάπαντος θα πραγματοποιούνταν. Απεναντίας, χρησιμοποιώντας λόγια που θα γίνονταν κατανοητά στο δικό του προσδιορισμένο καιρό, δήλωσε απλώς με ποιον τρόπο θα συνέτριβε το στασιασμό: «Θα βάλω έχθρα ανάμεσα σε εσένα [τον Σατανά] και στη γυναίκα και ανάμεσα στο σπέρμα σου και στο σπέρμα της. Εκείνος [το υποσχεμένο Σπέρμα] θα σε πλήξει στο κεφάλι και εσύ θα τον πλήξεις στη φτέρνα».—Γέν. 3:15· Αποκ. 12:9.
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=2012762&srctype=wol&srcid=share&par=9

*** bm τμήμα 2 σ. 5 Ο Παράδεισος Χάνεται ***
Χρησιμοποιώντας ως φερέφωνο ένα φίδι, ο Σατανάς υπαινίχθηκε ότι ο Θεός κατακρατούσε κάτι επιθυμητό από τη γυναίκα και το σύζυγό της. Ο άγγελος αυτός είπε στην Εύα ότι η ίδια και ο σύζυγός της δεν θα πέθαιναν αν έτρωγαν τον απαγορευμένο καρπό. Επομένως, ο Σατανάς κατηγόρησε τον Θεό ότι έλεγε ψέματα στα ανθρώπινα παιδιά Του. Αυτός ο Απατεώνας παρουσίασε την ανυπακοή στον Θεό ως ελκυστική πορεία ενέργειας η οποία θα οδηγούσε σε διαφώτιση και ελευθερία. Αλλά όλα αυτά ήταν ψέμα—μάλιστα το πρώτο ψέμα που ειπώθηκε ποτέ στη γη. Το επίμαχο ζήτημα ήταν στην πραγματικότητα η κυριαρχία του Θεού, με άλλα λόγια, η υπέρτατη διακυβέρνησή του—το αν ο Θεός έχει το δικαίωμα να κυβερνάει και το αν ασκεί αυτό το δικαίωμα με δίκαιο τρόπο και έχοντας υπόψη τα καλύτερα συμφέροντα των υπηκόων του.
https://www.jw.org/finder?wtlocale=G&docid=1102009452&srctype=wol&srcid=share&par=5